Dom blondje.

Voor mijn hobby moest ik in Zoetermeer zijn. Niet bij de deur maar goed voorbereid vond ik het zwembad meteen . Het was vroeg opstaan want de officials werden verwacht om half negen binnen te zijn voor twee volle dagen aan de bak. Aangezien het behoorlijk ver reizen was kregen de mensen die boven de 100 k.m enkel reis kwamen een overnachting. Toen begon de pret. Het was donker toen zaterdag de eerste helft gestreden was en met het adres van het hotel op zak werd ik geacht daar blindelings  naar toe te rijden. Gelukkig waren er meer mensen die wel de weg wisten en zo zei een van de andere juryleden: "rij maar achter mij aan". Ik stapte in mijn auto en volgde de auto die had staan te wachten. Op een gegeven moment reed die een grote weg op. Ik raakte bijna in paniek, dat kon nooit goed zijn want deze weg, dat zag ik zelfs in het donker, had ik nooit gereden. Wie was ik achterna gereden? Bij de eerste de beste gelegenheid draaide ik om, terug naar het zwembad. Want vandaar uit was voor mij de enige manier om zelf de weg te vinden. Opnieuw gestart en onderweg nog een keer gevraagd. Eindelijk kwam ik aan op het juiste adres. Ik melde me bij de balie waarop de dienstdoende man zei. "Ga maar snel naar je collega's want die zijn bijna in alle staten dat u er nog niet was". Wat bleek nu, de auto die ik gevolgd was was wel de goede geweest en die mensen snapte er helemaal niets meer van dat ik halverwege omdraaide. Als ik even beter opgelet had welke hun auto was, was er dus helemaal niets aan de hand geweest. En dat wil naar Barcelona.
Groetjes.

Reisje!!

Na een paar jaar verschillende steden in het land bezocht te hebben met onze twee dochters voor hun verjaardag werd het nu tijd voor wat anders. Na veel grote verhalen van hoe goedkoop alles toch was besloten we ons zelf eens flink te verwennen door een lang weekend Barcelona. Te meer omdat de oudste ook kunstgeschiedenis in haar pakket heeft gehad is er enorm veel te zien in Barcelona. Datums geprikt en op naar het reisbureau. De voorpret bij het folders kijken en het blije gevoel na boeking. De volgende avond belde het reisbureau dat de vliegmaatschappij op deze datum een toeslag vroeg van maar liefst € 300,-. Dat was mij toch wel een beetje te veel en spoorslags terug naar het reisbureau waar de reisadviseuze al voordat ik iets kon zeggen zei "daar gaat u natuurlijk niet mee akkoord ". Dat had ze goed begrepen en meteen kreeg ik mijn geld terug. Samen zijn we toen gaan zoeken en wat bleek, een week later konden we vliegen zonder toeslag en met een beter hotel, voor zelfs een ietsje minder eindbedrag. Wat aanvankelijk klonk als een deceptie is nu toch geworden tot een fijn akkoord. Ik verheug me enorm. Reisbureau Küpers toch nog bedankt.

Einde...

Niet het einde van de wereld waarvoor sommige lieden u bang proberen te maken. Het einde van het vele en goede werk dat de congregatie van de H.Geest hier verricht hebben, en de opleiding van vele jonge mensen tot priester of leraar. Het klooster waar ik meer als 20 jaar gewerkt heb en veel mooie en / of spannende verhalen aangehoord heb van oud missionarissen staat leeg. Er was geen ontkomen meer aan. Zo als overal elders was er een grote leegloop van kerken en steeds minder mensen voelen zich aangesproken door het R.K geloof. En zo als met alles waar geen vraag meer naar is, dat houd op . Deze congregatie heeft in Gennep een mooi verzorgingshuis gebouwd voor al haar oude en heel oude religieuzen. Ook voor de enkele missionarissen die nog verspreid over de wereld zitten en aan hun pensioen toe zijn is hier plaats . Over een paar weken als ze zich goed gesetteld hebben ga ik met 3 ex collegaatjes onze oudjes opzoeken. Bijna een heel tijdperk is nu afgesloten, wat mij rest zijn de herinneringen en een laatste kado uit het klooster wat nu hier aan de muur hangt, dit schilderij waar ik jaren langs gelopen ben en tegen aan gekeken heb tijdens mijn werkzame leven. Het ga ze goed in hun nieuwe tehuis.
Groetjes.

Naam.

Ik had het tot de opening geheim willen houden , maar omdat jullie zo aandringen zal ik het maar verklappen. Plato, je zat er heel dicht bij, en Jeroen ach het mag niet veel naam hebben inderdaad :-).Voor de rest,  het is heel simpel geworden zo dat de mensen die nergens bekend zijn toch weten waar ze het parkje moeten zoeken. "Spoorpark "is de mooie nieuwe naam geworden. Logisch toch! Word vervolgd, al kan dat even duren.
Groetjes.

Prijsje.

Ja je leest het goed, na een verrassingspakket van de NCRV praatjesmakers een paketje met allerlei oranje spulletjes voor het w.k voetbal in vol ornaat ( voor t.v dan hé ) te volgen en een kappersbon houd je het niet voor mogelijk maar weer viel ik in de prijsjes. Nooit win je iets en dan houdt het niet op. ( Misschien word het tijd voor de staatsloterij of zo? :-) Deze keer lag het ietsje anders als normaal. Onze buurt gaat namelijk op de schop. Hier tegenover althans. Langs het spoor loopt een stromende beek daarachter een pad waar honden zich een beetje hond mogen voelen en dan een talud met bomen. Het is wel leuk maar het ziet er een beetje wild uit allemaal. Nu is na vele avonden brainstormen met de buurt en de gemeente besloten tot een her-inrichting van het hele gebiedje. Oude bomen weg voor nieuwe, het pad word verhard , er komen bruggetjes en bankjes, kortom het plan ziet er knap uit. Nu heeft de gemeente een vraag aan de bewoners, hoe gaat het nieuwe park heten met hieraan een prijsje verbonden. 70 namen werden ingestuurd door 42 mensen EN??? juist mijn inzending samen met nog 3 anderen die hetzelfde hadden wonnen en werden uitgenodigd op het gemeentehuis om onze prijs op te halen. Een mooie bos bloemen en 2 DVD's met de geschiedenis van deze streek werden ons overhandigt en als alles klaar is gaan we samen met de wethouder feestelijk de opening verrichten en het naambordje onthullen.  Als het zo ver is krijgen jullie zeker een foto te zien, het kan natuurlijk nog wel even duren maar goed werk heeft tijd nodig.

Groetjes.

Levende geschiedenis !

Onze oudste dochter en haar vriend zijn al jaren aktief lid van een vereniging die meedoet met naspelen van oorlogen vanaf de Napoliontische tijd. Hiervoor gaan ze heel het land door en soms ook ver daar buiten zoals Engeland Belgie en zelfs Amerika ( Boston ) waar de Noordelijken het  tegen de Zuidelijken aan de stok hadden. Dit weekend was er een groot treffen waar je kennis kon maken, niet alleen met oorlogen maar ook hoe diverse groeperingen gekleed waren en leefden vanaf de middeleeuwen tot de tweedde wereldoorlog. En ditmaal was het niet in verweggistan maar in het mooie stadje Horst a/d Maas hier ongeveer 50 km vandaan, dus dat konden we niet zo maar voorbij laten gaan en zo ging het zaterdag in de ochtend al richting Noord Limburg. Minimaal twee grote weilanden waren beschikbaar voor gratis parkeren en dat was nodig. Op een gigantisch terrein voltrok zich het ene na het andere middeleeuws tafereel aan onze ogen. Je kon geen stroming bedenken van vorige eeuwen of het was er, in autentieke of minstens goed na gemaakte kledij. Overal gaten kuilen in de grond met een stellage waar een gans, biggetje of ander soort wild lekker aan het spit lag te garen. Vele soorten kanonnen, pijlen en bogen, bijlen geweren en ander soort wapens. Een kring huifkarren en piraten. Canadezen Duitsers Fransen en het Frans verzet, een gigantische mix. Elk item kreeg zijn tijd om een demonstratie te geven en ook aan de kinderen was gedacht. Om de zo veel tijd waren er "echte militairen "die de kinderen die dat graag wilden een z.g.n driloefening lieten doen. En met dit prachtige weer was het een geweldig leuk uitje waar ik mijn dochter tegen kwam die hier eigenlijk dus een jaar of twintig ouder was als ik bedenk ik nu . Laat me dus toch maar in de huidige tijd :-).
Groetjes.

Nieuw nieuw nieuw.

Hardstikke leuk een nieuw blog zeker voor zo,n digibeet als ik. Maar ik ben Jan en ook Jeroen toch weer dankbaar voor hun support. Zonder hen zou ik al duurde het maanden toch zonder blijven zolang web-log niet op orde is. Waarschijnlijk blijf ik voortaan hier en hoop op zekere dag door te hebben hier ook plaatjes te kunnen plaatsen. Er zijn  ondertussen weken verstreken en er is ook het nodige gebeurd .Het laatste was een heel gezellig etentje bij de "Griek " bij enkele webloggers bekend n.a.v een meting alhier. Nu waren we met onze dochters met partners. Dit restaurant heeft een nieuwe eigenaar en is stukken beter geworden hoewel ik het eerst al niet slecht vond. De eigenaar heeft nog enige tijd bij ons verhaald over Griekenland omdat hij hoorde dat S en E  vaak op vakantie gaan in Griekenland.Het was al laat toen we daar weggingen hetgeen de eigenaar leuk vond omdat dat naar zijn mening aangaf dat we het naar onze zin hadden gehad en gezellig getafeld hadden hetgeen ook zo was. Op de terugweg kwamen we langs een bruin cafe waar we niet aan voorbij konden volgens de jongelui. Klokslag 12 uur zetten ze spontaan een lang zal hij leven op ( Jan was jarig ) en jullie begrijpen dat het toen nog véél later is geworden. Een paar uurtjes later zat het huis vol  visite wat voor mij aanlijding was om te denken volgend keer iets eerder naar huis of een andere dag uitzoeken. Maar het was het waard geweest en dat is toch wat telt.

Groetjes.