carnaval

Het loopt weer tegen carnaval, de dagen zijn weer gevuld met boerenbruiloften prinsen uitroepingen bonte avonden liedjes concoursen etc. Weken zo niet maandenlang word gewerkt aan weer de mooiste praalwagen of mooiste pékske. Dit jaar heeft de N.O.S  besloten om in Weert de optocht te filmen . Dat geeft natuurlijk nog een extra motivatie. En bij dat alles horen natuurlijk weer een paar mopjes uit de jaarlijkse carnavals krant.

In een bruin cafe'tje  zitten twee mannen te praten over het ouder worden.Het probleem met vrouwen is volgens Sjaak dat ze allerlei truukskes gebruiken om dat ouder worden te verbergen. Je hebt helemaal gelijk zegt Wiel, maar ik ken een middel om ze te ontmaskeren.Als je wilt weten of je vrouw hardhorig word dan moet je op 10 mtr afstand van haar gaan zitten en een vraag stellen. Als ze geen antwoord geeft dan a je op 5 mtr afstand zitten en stelt de vraag opnieuw. Als je weer geen antwoord krijgt op 2 mtr en daarna op 1 mtr. Sjaak vindt het geweldig en als hij thuis komt neemt hij de proef op de som. Terwijl zijn vrouw in de tuin de was aan het ophangen is gaat Sjaak op zo'n 10 mtr afstand van haar zitten en vraagt  : "schat wat eten we vandaag? ".Er komt geen antwoord en dus gaat Sjaak op 5 mtr zitten en vraagt : "schat wat eten we vandaag ? ". Weer geen antwoord , dan naar 3 mtr en als laatste staat hij achter aan en weer : : schat wat eten wij vandaag ". Zij draait zich om en zegt ge-ergerd : "Voor de vierde en laatste keer boerenmoes met speklappen ".

 

5 mannen zitten in een cafe'tje , zegt Tjeu de'n eerste "Ik heb een tweeling gekregen na dat mijn vrouw "Twee vrouwen " van Harry Mulisch had gelezen. Zegt Jan de tweede: " Ik heb een drieling gekregen na dat mijn vrouw: "De drie musketiers "van Alexandre Dumas had gelezen. Zegt Rob de derde : Ïk heb een vierling gekregen toen mijn vrouw "vijf vrouwen van Aino Trosell had gelezen. Plotseling staat de vijfde en laatste op rent nar zijn jas en heeft de klink al in zijn hand als Tjeu vraagt, "wat ga je doen?. Zegt de laatste van de 5. "Ik moet vlug naar huis want mijn vrouw is "Ali Baba en de veertig rovers "aan het lezen.

Groetjes.

Vervolg kleine vondeling.

Op 31 dec 2011 kwam het kleine katje dus heel onverwacht maar heel welkom bij jongste dochter in huis. Die stilletjes hoopte dat niemand zich zou melden na de opgehangen briefjes en de check up bij de dierenarts. Die kon geen chip vinden en dacht dat het van  een verwilderd nestje  kon zijn. Daar heeft de goede man waarschijnlijk gelijk in, want het katje dat de koelkast al heel snel wist te vinden en het s'morgens zodra het Sandra ziet het op een hardverscheurend miauwen zet kwam bijna niet bij geeten maar werd bij het sterker worden ook weer zéér argwanend tegen nieuwe mensen. Het goede is wel dat ze van een schuw beestje nu al een echte spring in het veld aan het worden is waar geen balletje of veertje veilig voor is en echte bokkesprongen maakt om haar prooi te bespringen. Ook heeft ze haar een keer boven uit de gordijnen moeten plukken. De oude kat Geert is ook bijna om al laat Venco ( haar naam vanwege de kleur ) hem geregeld een ongelijk schrikken van die spontane onverwachte kattenstreken. Het zal nog even duren voor ze de angst voor vreemden kwijt raakt maar met alle aandacht komt dat zeker goed. Sandra brengt haar af en toe mee zo dat ze kan wennen voor als ze op wintersport gaat en de beide poezenbeesten hier komen logeren.  Ik ben benieuwd hoe dat gaat het lijkt me wel heel leuk.
Groetjes.

Beetje pech, beetje geluk.

Vorige week vierde een broer van me zijn 40 jarig huwelijk. Een 20 tal km. bij ons vandaan in een heel leuk zaaltje met  een lekker etentje, met op het laatst een heuse ijskar in de zaak en elke denkbare koffie die je wou hebben , met elke soort likeur en lekkere bonbons.  Doordat er geen muziek was konden we naar hartelust al onze laatste nieuwtjes vertellen aan iedereen en iedereen aan ons.Voldaan na een fijne dag gingen we weer huiswaarts waarbij het ons opviel dat de auto die normaal gesproken bij elke stop en een beetje bocht waarbij  de rem gebruikt moet worden ,afslaat, ( het z.g start/stop systeem ) nu gewoon door bleef lopen alsof hij niet warm wilde worden. Thuis gekomen zag Jan dat de rechterachterband slap was. Geen geluk dus maar wel dat we er mee thuis zijn gekomen. Er bleek een grote schroef in gereden te zijn. En dat de  vriend van jongste dochter heel goed met auto's is zo dat hij de volgende dag al weer gemaakt was is natuurlijk ook wel een beetje geluk te noemen. Maar voorlopig vind ik het wel weer mooi geweest,  meer geluk bij ongeluk hoeft echt niet.

Groetjes.

Poes Wim.

De laatste keer dat ik een paar dagen op de poezen van onze jongste paste, viel het me op dat de grote zwarte kater Wim in die drie dagen nauwelijks van de bank kwam. Ook later toen de baasjes weer allang thuis waren bleef hij lethargisch en vermagerde ook sterk. Dus naar de dierenarts met het arme beest. Na onderzoek bleek hij een ernstig nierprobleem te hebben, nadat hij veel vocht ingespoten had gekregen en met een lading medicijnen en dieetvoeding leek het weer te gaan. Maar niet voor lang. Na enkele dagen begon hij zichtbaar zwakker te worden en nog meer af te vallen. Ik schrok toen ik hem na een paar weken weer zag. Voor morele steun ben ik woensdag 27 dec. met mijn dochter mee gegaan die weer met hem naar de dierenarts ging met het bange vermoeden dat het allemaal voor niets was geweest. En zo was het ook. De dierenarts heeft hem heel rustig in laten slapen. een heel droevige gebeurtenis als je van je dieren houdt maar hem ook niet uit eigen belang langer wil laten lijden. Zaterdag 31 dec ging mijn oudste dochter nog even naar de winkel om de laatste lekkernijen voor hun vrienden te halen om een gezellige jaarwisseling te vieren. Op het grote parkeerterrein voor de winkel liep tussen de auto's en af en toe schrikkend van voortijdig vuurwerk een heel klein zwart katje, amper 10 weken. De schrik sloeg haar om het hart zo'n klein beestje liep daar alleen door die mensen massa. Dit gaat niet goed aflopen dacht ze en daarom pakte ze het diertje op en nam het mee naar huis. Maar thuis heeft ze 4 honden en er kwamen er nog meer mee met de gasten. Op zich geen probleem want ze heeft een héél grote tuin maar voor een zwervertje niet precies de juiste opvang plek. Toen dacht ze aan haar zus die verdriet had om haar kater en belde haar op. Na 10 min stond die met haar vriend al voor de deur, en wie een beetje van poezen houd weet dat ie nooit naar jonge poesjes moet gaan kijken want je gaat voor de bijl.En zo geschiede. Of het zo moest zijn, het katje heeft alle geluk van de wereld gehad dat het zo snel een nieuw tehuis heeft en haar baasje heeft geen tijd meer om te treuren zo vrij en brutaal als dat kleine ding zich gedraagt.Op briefjes bij de super heeft nog niemand gereageert dus begint ze nu toch aan een naam te denken.Eind goed al goed.
Groetjes.